بینگ کراسبی آوازهایی از جمله آهنگ های کلاسیک تعطیلات معروف "کریسمس سفید" را خواند. کنیز محبوب همچنین ستاره رادیو ، فیلم و تلویزیون بود.
چه کسی بینگ کراسبی بود؟
بینگ کراسبی یکی از سرگرمی های مشهور آمریکایی در تمام دوران است. در سال 1931 ، کراسبی نمایش رادیویی بسیار محبوب خود را آغاز کرد. او به زودی شروع به بازیگری در فیلم ها کرد ، و در سال 1944 برنده جایزه اسکار برای Going My Way در من شد. در بیشتر دوران کار خود ، کراسبی در تقریبا بیشتر حرفه خود ، بر روی نمودارهای موسیقی مسدود شد و تقریباً 300 تک آهنگ به اعتبار او رسید. وی در سال 1977 درگذشت.

اوایل زندگی
کراسبی چهارمین هفت فرزند بود که در یک خانواده طبقه کارگر به دنیا آمد. کراسبی سالهای ابتدایی خود را در تاکوما ، واشنگتن گذراند ، قبل از این که شش سال داشت به اسپوکین نقل مکان کرد.

با حرکت به Spokane خرید یک دستگاه انقلابی - آواشناسی. کراسبی عاشق نوازندگی موسیقی بر روی واج ، به ویژه کار آل جولسون بود. کراسبی نام مستعار معروف خود را در حدود هفت سالگی به دست آورد. "بینگ" از یک کمیک استریپ که مورد تحسین اوست ، آمده است: "The Bingville Bugle".

برای تحصیلات خود ، کراسبی در مدرسه کاتولیک شرکت کرد و نشانگر ارادت عمیق مادرش به ایمان او بود. او به دبیرستان گونزاگا رفت که توسط جیسویت ها اداره می شد. کراسبی ضمن حضور در دانشگاه گونزاگا ، آرزوهای خود را برای تبدیل شدن به وکیل دادگستری رویاهای خود در مورد ستاره بودن موسیقی کنار گذاشت. وی با گروهی به نام Musicaladers به ​​عنوان خواننده و درامر اجرا کرد.

شغل اولیه: موسیقی و رادیو
در اواسط دهه 1920 ، کراسبی با دوست خود آل رینکر یک دوئوتو تشکیل داد و این زوج به امید فرود بزرگشان به لس آنجلس رفتند. آنها به سرعت به یک عمل محبوب وودویل تبدیل شدند که آنها را "دو پسر و یک پیانو" نامیدند و نمایش های بی شماری در ساحل غربی بازی کردند. این دونفره برای مدتی به پل ویتمن و گروه موسیقی جاز پیوستند و سپس با هری باریس معروف به ریتم پسران یک سه‌گانه تشکیل دادند. Rhythm Boys اغلب به عنوان بخشی از عملکرد ویتمن اجرا می شد. بسیاری از ترانه های اولیه کراسبی نشان دهنده عشق او به جاز و تأثیر آن بر صدای او بود. او در آواز خواندن اسکیت مهارت داشت و استعدادی برای بیان سبک جاز نشان می داد.

علاوه بر اکران چند تک آهنگ ، Rhythm Boys در یکی از اولین فیلم های کراسبی ، پادشاه جاز 1930 ظاهر شد. کراسبی به زودی فعالیت انفرادی خود را آغاز کرد و برنامه رادیویی خود را به زمین نشست. اولین برنامه رادیویی وی در سال 1931 با موفقیت 50 میلیون شنونده در اوج خود جلب شد و تقریباً 30 سال در امواج هوایی ماندگار شد.

در همان سال ، کراسبی با ترانه هایی چون "من یک بچه میلیون میلیون دلاری پیدا کردم" و "فقط یک فرصت دیگر" تعداد بازدیدهای زیادی از آن به دست آورد. وی ادامه داد: خریداران موسیقی را طی سالهای آینده با "لطفا" ، "شما باید با من عادت کنید" و "ژوئن در ژانویه" خوشحال کنید.


در صفحه بزرگ
در اوایل دهه 1930 ، کراسبی با Paramount Pictures قرارداد بست. قاب باریک و گوش های بیرون زده او ممکن است ویژگی های یک مرد پیشرو و خوش تیپ پیشرو نبوده باشد ، اما جذابیت و دلپذیری آسان کراسبی به سرعت برنده تماشاگران فیلم شد. او در تعدادی از کمدی های موسیقی ، از جمله فیلم Here Is My Heart ، در سال 1934 با کیتی کارلایل شروع به کار کرد. و همه چیز در سال 1936 همراه با اتل مرمان. کراسبی همچنین در فیلم Pennies of Heaven در سال 1936 بازی کرد که یک آهنگ دیگر با آهنگ در لیست خود به او داد.

فعالیت فیلمسازی کراسبی همچنان شکوفا شد و در دهه 1940 به اوج خود رسید. وی با بازی باب هوپ ، کمدین ، ​​در سریال های پر طرفدار تصاویر از جاده ، که از دهه 1940 The Road to Singapore آغاز شد ، بازی کرد. اواز یا موسیقی پویا روی صفحه نمایش نیز باعث ایجاد محبت واقعی در خارج از صفحه شد. کراسبی و امید برای زندگی دوست ماندند و در فیلم های بی شماری با هم ظاهر شدند. آنها با دوروتی لامور به عنوان سرپرست زن خود ، هفت فیلم Road را با هم ساختند.

سال بعد ، کراسبی با ستاره موسیقی دیگری به نام Fred Astaire برای Holiday Inn ملاقات کرد. این فیلم موسیقی ایروینگ برلین ، از جمله یکی از بزرگترین بازدیدهای همیشگی کراسبی ، "کریسمس سفید" را به نمایش گذاشت. کراسبی در زمان بازگشت پدر ، در نقش پدر چاک اومالی در سال 1944 در Going My Way بازی کرد. او یک کشیش کاتولیک رومی گرم و دنیوی بازی کرد ، که به صاف کردن گروهی از بچه های جوان کمک می کند و به نوبه خود به مجالس خود کمک می کند. این نقش نمایشی کراسبی را به خود اختصاص داد و تنها برنده ی یک جایزه آکادمی شد ، که برای فیلم The Bells of Saint Mary's 1945 بازنشر شد.

کراسبی با بازگشت به کمدیهای سبک ، برای جاده 1946 در جاده یوتوپیا و جاده 1947 به ریو دوباره با امید همکاری کرد. طبق برخی گزارش ها ، کراسبی از سال 1944 تا 1947 ستاره برتر بوکس آفیس بود. تا به امروز ، وی یکی از بازیگران برتر فیلم پرفروش است. کراسبی همچنان در دنیای موزیکال مانند کریسمس سفید در سال 1954 با دنی کای و رزماری کلونی ظاهر شد. کراسبی با آهنگ عنوان این فیلم بار دیگر یک امتیاز برتر 10 را به دست آورد. وی در طول مدت طولانی فعالیت خود بیش از 300 تک آهنگ هیت داشته است.

در همان سال ، کراسبی آنچه را که برخی منتقدین بهترین عملکرد دراماتیک خود می نامند ، ارائه کرد. او در بازی The Country Girl بازیگر الکلی بازی کرد و گریس کلی با همسرش بازی کرد. کراسبی نامزد نهایی جایزه اسکار خود را برای کار خود در این فیلم دریافت کرد. دو سال بعد ، او و کلی مجدداً با هم به همراه کمدی موزیکال در انجمن عالی گروه جمع شدند


مشخصات

تبلیغات

محل تبلیغات شما

آخرین مطالب این وبلاگ

خرید سکه ساکر استارز محل تبلیغات شما محل تبلیغات شما

آخرین وبلاگ ها

برترین جستجو ها

آخرین جستجو ها

kalarooz.com tamirkar1 اموزش فتومونتاژ کاربردی شرکت ساختمانی دشت آباد کشتی ِ ناخدا Agriten | سامانه یکپارچه گسترش ، بهبود و ارتقاء تولیدات کشاورزی ایران فروشگاه همه چی موجوده سرباز ایرانی شیرامین تزه خبرلری