رابرت دنیرو ، برنده جایزه اسکار ، در فیلم هایی چون "راننده تاکسی" ، "پدرخوانده: قسمت دوم" ، "Raging Bull" ، "Awakenings" و "The Intern" بازی کرده است.
رابرت دنیرو کیست؟
بازیگر نقش رابرت دنیرو در سن 16 سالگی برای تحصیل در زمینه بازیگری با استلا آدلر مدرسه را ترک کرد. وی سپس با بسیاری از کارگردانان معتبر فیلم از جمله برایان دی پالما ، الیا کازان و از همه مهمتر مارتین اسکورسیزی همکاری کرد. نقش دنیرو در فیلم «پدرخوانده: قسمت دوم» (1974) اولین جایزه اسکار خود را برای او به ارمغان آورد. وی در ادامه به ساخت چندین فیلم منتقد دیگر از جمله The Deer Hunter (1978) رسید و دومین جایزه اسکار خود را برای Raging Bull (1980) به دست آورد. در دهه 1990 ، دنیرو موفقیت هایی را با فیلم هایی مانند Goodfellas و Analyze This ادامه داد. او اخیراً بخاطر فعالیتش در Silver Linings Playbook (2012) تحسین کرد و با کسب هفتمین جایزه اسکار حرفه ای خود ، جایزه تحسین برد.

اوایل زندگی و والدین
رابرت آنتونی دنیرو جونیور در 17 اوت 1943 در شهر نیویورک به دنیا آمد. پدر و مادر او هر دو هنرمندانی احترام بودند که هنگام شرکت در کلاسهای نقاشی مشهور Provincetown هانس هوفمن ملاقات کرده بودند. مادر وی ، ویرجینیا دریاسالار ، یک نقاش مغزی و با استعداد ، فارغ التحصیل برکلی بود که در صحنه های هنری دهه 1940 و 1950 نیویورک نامی برجسته برای خودش رقم زد. پدر وی ، رابرت دنیرو ، نقاش ، مجسمه ساز و شاعری بود که اثر وی تحسین منتقدان بالایی را به دست آورد. ویرجینیا و رابرت Sr که به عنوان "زوج طلایی" در دایره هنر نیویورک شناخته می شوند ، با این وجود در سال 1945 ، زمانی که دنیرو جوان تنها دو سال داشت ، راه هایی را از هم جدا کرد. در حالی که پدرش به صورت هنری وقف هنر خود می شد ، دیرو در درجه اول توسط مادرش بزرگ شد ، که به عنوان یک حروف چاپ و چاپگر برای پشتیبانی از پسرش کار کرد.

دنیرو در کودکی روشن و پرانرژی ، هنگامی که اوقات خود را در کنار هم می گذراند ، از حضور در فیلم ها با پدرش به طرز باورنکردنی بسیار علاقه داشت. او به خصوص با فیلم هایی با بازیگران گرتا گاربو سوئدی گرفته شد. مادر دنیرو به طور پاره وقت به عنوان یک تایپیست و کپی کارگاه نمایشی ماریا پیکاتور کار می کرد و به عنوان بخشی از جبران خسارت وی ، به دیرو اجازه داده شد کلاس های بازیگری کودکان را به صورت رایگان برگزار کند.

دنیرو در سن 10 سالگی اولین بازی خود را با عنوان شیر گاو Cowardly در جادوگر اوز انجام داد. خیلی زود پس از آن ، وی در دبیرستان معتبر موسیقی و هنر نیویورک ، مؤسسه ای که متخصص هنرهای تجسمی و نمایشی است پذیرفته شد. با این حال ، احساس غرق شدن و آمادگی برای فضای شدید و رقابتی ، او پس از گذشت تنها چند روز از حضور در مدرسه دولتی کنار رفت.

چندی پس از شروع دوره ها در P.S. 41 ساله در دهکده گرینویچ ، دنیرو ثابت کرد که در مدرسه به کلی علاقه ندارد و ، در نوجوانی به یک باند خیابانی ایتالیایی کاملاً ملموس پیوست که با استفاده از چهره کم رنگ او نام مستعار "بابی شیر" را به او داد. در حالی که De Niro از نظر همه فقط یک مشکل ساز بسیار متوسط ​​بود ، این باند تجربه ای را برای او فراهم کرد تا به صورت ماهرانه بتواند بزرگان ایتالیایی را به عنوان یک بازیگر به تصویر بکشد.

در آغاز کار
در سال 1960 ، پس از یک سفر متقاطع در سفر به کشور ، برای دیدار با اقوام در کالیفرنیا ، دنیرو تصمیم به ترک تحصیلات دبیرستانی برای مطالعه بازیگری گرفت. دنیرو هنگامی که در مصاحبه ای از او پرسیدیم که چرا تصمیم به انتخاب این حرفه گرفت ، پاسخ داد: بازیگری روشی ارزان برای انجام کارهایی است که شما هرگز جرات انجام خود را نخواهید داشت. وی در هنرستان استلا آدلر ثبت نام کرد (بعداً به استودیوی بازیگری استلا آدلر تغییر نام داد) و گرچه او شب ها به کلاس های دبیرستان ادامه داد اما هرگز فارغ التحصیل نشد. آدلر طرفدار قدرتمندی از روش بازیگری استانیسلاوسکی بود که شامل تحقیقات شخصیتی روانشناختی عمیق بود. آدلر یک معلم شدید ، روزگاری توسط نیویورک تایمز به عنوان شخصی توصیف می شد که "نفرین می کند ، گریه می کند ، عصبانی می شود ، غرش می کند و هر از گاهی دانش آموزان خود را تعارف می کند." آدلر که امثال مارلون براندو و راد اشتایگر را آموزش داده بود بعداً دنیرو را به عنوان یکی از بهترین شاگردانش به یاد می آورد.

با اجازه مادرش ، دنیرو پولی را که برای تحصیلات دانشگاهی پس انداز کرده بود ، برداشت و آن را به سمت حرفه بازیگری خود برد. او مدت کوتاهی با لی استراسببرگ در استودیوی بازیگران در نیویورک سیتی تحصیل کرد و سپس شروع به استماع کرد. همانطور که روزی سالی کرکلند ، بازیگر زن به یاد می آورد ، به جای عکس های اصلی از دکمه های سنتی ، دنیرو با نمایش "پرتفوی حدود 25 عکس از خودش در لباس های مختلف به نمایش درآمد تا به اثبات برسد که او فقط یک بازیگر قومی نبود". بعد از وقوع لحظه ای در فیلم فرانسوی در سال 1965 "سه اتاق در منهتن" ، اولین فیلم واقعی دنیرو در فیلم "سلام و احوال پرسی 1968" آمد. اجراهای موفقیت آمیز وی پنج سال بعد در یک جفت فیلم بسیار تحسین شده 1973 به وقوع پیوست: Bang the طبل به آرامی ، که در آن او یک تیمار بد مریضی را در تیم بیس بال بازی کرد ، و Mean Streets ، اولین همکاری او با کارگردان اسکورسیزی است که در آن او یک اراذل و اوباش خیابانی مقابل هاروی کیتل بازی کرد.

فیلم ها
اسکار: "پدرخوانده: قسمت دوم" و "Raging Bull"
در سال 1974 ، دنیرو با تصویر برنده جایزه اسکار ویتو کورلئونه در پدرخوانده: قسمت دوم ، خود را به عنوان بهترین بازیگران کشور معرفی کرد ، نقشی که برای او آموخت که به زبان سیسیلی صحبت کند. دو سال بعد ، دنیرو شاید بیشترین عملکرد خیره کننده را از آن خود کند


مشخصات

  • جهت مشاهده منبع اصلی این مطلب کلیک کنید
  • کلمات کلیدی منبع : دنیرو ,فیلم ,بازیگری ,نیویورک ,رابرت ,آدلر ,رابرت دنیرو ,جایزه اسکار ,استلا آدلر ,raging bull ,فیلم هایی ,برنده جایزه اسکار
  • در صورتی که این صفحه دارای محتوای مجرمانه است یا درخواست حذف آن را دارید لطفا گزارش دهید.

تبلیغات

محل تبلیغات شما

آخرین مطالب این وبلاگ

خرید سکه ساکر استارز محل تبلیغات شما محل تبلیغات شما

آخرین وبلاگ ها

برترین جستجو ها

آخرین جستجو ها

1341125.parsablog.com کفپوش pvc مجله تصویری رخداد هنر معرفی کالا Lorenzo taskhabar youmovies پکیج تصفیه فاضلاب لباس شیک زنانه و مردانه| خرید پیراهن، تیشرت| شلوار و دامن